سالها از همه گیر شدن اینترنت در جهان میگذارد و خوشبختانه این رسانه در ایران هم در حال توسعه یافتن و همه گیر شدن است (اگر بگوییم تا امروز همه گیر نشده است.) اما در این بین آنچه هنوز چندان به جایگاه واقعی خود نرسیده است، طراحی سایت حرفه ای بر مبنای استانداردهای جهانی در میان فارسی زبانان است. چیزی که باعث می شود تا بازدهی اینترنت برای بیزینس ها آنقدر که باید باشد، نباشد.

در ادامه به چند نکته برای طراحی وب سایت حرفه ای و کارا اشاره خواهم نمود.

امکانات سایت

بدون شک یکی از مهمترین ویژگی های یک سایت حرفه ای، امکانات آن است. اما امکانات سایت به این معنی نیست که یک طراحی سایت حرفه ای باید تمام امکانات ممکن را در نظر بگیرد. منظور از امکانات صرفاً مواردی است که برای موضوع سایت نیاز است برای مثال امکان افزودن پست و مطلب جدید برای یک سایت شرکت توسط بازدیدکنندگان چیزی نیست که به هیچ وجه نیازی به آن احساس شود اما از طرف دیگر گزینه ای مثل سبد خرید برای یک سایت فروشگاهی از امکانات واجب است.

کلاً همخوانی امکانات سایت و زمینه کاری آن، یکی از نکات مهم در طراحی سایت حرفه ای است.

همخوانی قالب و موضوع سایت نیز از دیگر نکاتی است که در طراحی سایت حرفه ای باید رعایت شود. برای مثال استفاده از رنگهایی مثل صورتی برای سایت یک شرکت ساختمانی یا مثلاً رنگ نقره ای برای سایت یک مهد کودک به هیچ وجه مناسب نیست.

نکته ای دیگر، در اجزاء سایت باید رعایت شود: استفاده از اجزائی با گوشه های تیز به هیچ وجه جذاب نبوده و قطعاً مورد استقبال چندانی قرار نخواهد گرفت. رعایت ریزه کاریهای این چنینی، بر ارزش سایت طراحی شده می افزاید. قالب سایت شما از مواردی است که حرفه ای بودن آن را به کاربران نشان می دهد.

نوع کد نویسی

کد نویسی وب سایت شما موردی است که از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. سایتهای بسیاری طراحی! شده اند که در آن تنها چیزی که میبینیم عکس است و عکس! در این مورد دو عیب بزرگ وجود دارد: ۱٫ عکس لود نشود (که به خاطر سرعتهای پایین امکان آن خیلی زیاد است)، سایت نمایش داده نخواهد شد! ۲٫ مطالب درون عکس توسط موتورهای جستجو قابل شناسایی نیستند و این باعث افت رتبه سایت شما در موتورهای جستجو خواهد شد.

کد نویسی حرفه ای نیاز به برنامه نویس حرفه ای هم دارد و تنها یک تیم حرفه ای برنامه نویسی سایت می تواند به طراحی سایت حرفه ای بپردازد نه کاربران معمولی اینترنت.

شاید این سئوال کمی عجیب به نظر برسد!

اکثرا می‌گویند، معلوم است در ۶۰ – ۷۰ سالگی.

بازنشستگی، آن هم زود هنگام چیزی است که خیلی‌ها آن را بد می‌دانند! علت‌اش این است که در این باره آموزش درستی ندیده‌ایم.

در بچگی از پدر، مادر، معلمان و اطرافیان یاد‌ می‌گیرم که بهتر مسیر زندگی این است که درس بخوانیم، یک شغل بیابیم، در کار خود ترقی کنیم و تا حد ممکن پس انداز کنیم. بعد از ۶۰ سالگی هم بازنشسته بشویم.

حتی اگر به فرهنگ لغت مراجعه کنیم تعریف بازنشسته را ” کسی که در پیری یا پس از مدتی طولانی یا بعلل دیگر از کار بر کنار رود و از حقوق بازنشستگی استفاده کند” می‌بینیم.

برای همین برنامه اغلب ما کار کردن تا سن ۶۵ سالگی و بعد گذراندن زندگی با حقوق بازنشستگی و یا پس اندازمان است.

می‌دانیم، مقرری که تامین اجتماعی پرداخت می‌کند به اندازه‌ای که زندگی دلخواه‌مان را تامین کند، نیست.

برای تایید این مطلب کافی است که به اطرافیان و همسایگان‌مان نظری بیافکنیم. آنگاه خواهیم دید که اکثر مردم (به خصوصی خانم‌ها) در سن ۶۵ سالگی وضعیت مالی مستقلی ندارند و برای گذران زندگی نیاز به کمک‌های خانواده و دولت دارند.

اگر بچه‌های خوبی ترتیب کنیم، احتمالا آنها کمکمان می‌کند. ولی بهتر نیست که اصلا نیازمند کمک مالی نباشیم؟

پول کافی هم داشته باشیم، در آن سن و سال قوای جسمی و ذهنی شروع به افول می‌کند.

در واقع زمانی که جوان و توانمندیم باید تخت گاز کار کنیم، وقت نداریم.  هنگامی که بازنشسته می‌شویم، وقت کافی برای خود و خانواده پیدا می‌کنیم  که دیگر …

آن یکی خر داشت پالانش نبود

یافت پالان، گرگ خر را در ربود

کوزه بودش، آب می‌نآمد بدست

آب را چون یافت، خود کوزه شکست

افرادی هم هستند که عاقبت مسیر گفته شده را زودتر می‌بینند. بنابراین آنرا طی نمی‌کنند. آنها به دنبال برنامه دیگری می‌روند. به دنبال ایجاد درآمد پایدار!

بازنشستگی پیش از موعد یعنی این که قبل از سن ۶۵ سالگی به استقلال مالی برسیم و دیگر لازم نباشد برای تامین معیشت، کار کنیم.

چه سنی را خود شما تعریف می‌کنید. مثلا ممکن است بگویید من در ۴۰ سالگی یا ۳۰ سالگی یا ۵۰ سالگی می‌خواهم خودم را بازنشسته بکنم. این بستگی به تمایل و توانایی‌های شما دارد.

به اینکه چقدر زود و خوب شروع به ساختن ماشین پولسازی کردید و چه موقع آن را تمام خواهید کرد، دارد.

برنامه ریزی برای باز نشستگی پیش از موعد

برای این منظور شرایط زندگی خود را در زمان بازنشستگی (۶۵ سالگی) با شرایط واقعی برآورد کنید.

تعداد خانواده شما چقدر خواهد بود؟ چه ماشینی را می‌خواهید سوار شوید؟ منزل شما چگونه است؟ و امثال آن. لطفا خیال پردازی نکنید!

می‌توانید هزینه‌های آن زندگی را با توجه به زندگی‌هایی که مشابه آنچه شما فرض کردید هستند محاسبه کنید.

به عنوان مثال  آقا رضا بیست ساله است و می‌داند که اگر خوب درس بخواند و مدرک کارشناسی ارشد خود را بگیرد و مسیری مشابه آنچه که در ابتدا گفته شد طی کند، در هنگام بازنشتگی وضعیتی مشابه پدر بزرگش خواهد داشت.

یعنی سه فرزند و پنج نوه، یک خانه شخصی صد متری در یک محله معمولی تهران، یک ماشین سمند و سالی یک بار سفر به شمال یا مشهد.

بنابر این در ۶۵ سالگی حدود ۳۰۰ میلیون تومان به نرخ امروز سرمایه لازم دارد.

خوب آقا رضا می‌خواهد در چهل سالگی خود را بازنشسته کند. بنابراین بیست سال تا آن موقع فاصله است.

او تورم را به طور متوسط سالی ۱۵ درصد فرض می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که اگر بخواهد در چهل سالگی زندگی مشابه زندگی امروز پدر بزرگ‌اش داشته باشد، نیاز به حداقل ۴ میلیارد تومان سرمایه خواهد داشت!

اگر همین این محاسبه سر انگشتی و خوش بینانه را قبول کنیم، بدون درآمد پایدار به آن نخواهد رسید! چرا؟

ساده است این بار درآمد او را حساب می‌کنیم.

اگر او همین امروز کاری داشته باشد که سالی ۱۰ میلیون تومان (۸۰۰ هزارتومان در ماه) در بیاورد و هر سال هم ۲۰ درصد افزایش درآمد داشته باشد و همه آن را هم پس انداز بکند، بعد از بیست سال حدود ۲ میلیادر تومان سرمایه دارد. یعنی نصف آن چیزی که باید داشته باشد!

باز نشستگی پیش از موعد با کسب و کار اینترنتی

راه رسیدن به بازنشستگی پیش از موعد ایجاد درآمد پایدار است. در حال حاضر یکی از ساده‌ترین راه‌های ایجاد درآمد پایدار راه اندازی کسب و کار اینترنتی خانگی است.

آقا رضا با محاسبات متوجه شد که بدون درآمد پایدار نمی‌تواند در چهل سالگی بازنشسته شود. بنابراین این بار با همان مفروضات می‌خواهد نتبجه راه اندازی کسب و کار اینترنتی خانگی را بررسی کند.

او می‌داند که ساخت کسب و کار اینترنتی به عنوان یک ماشین پول سازی زمان می‌خواهد. بنابراین فرض می کند که بعد از ۵ سال ماشین او ساخته شده و درآمد پایدار سالی ۱۰ میلیون تومان برسد.

چون درآمد پایدار نیاز کمی به حضور او دارد بنابراین وقت آزاد خود را برای ساختن ماشین پول سازی دوم می‌گذارد و کسب و کار خانگی اینترنتی دیگر راه می‌انداز.

این بار چون تجربه دارد، ماشین پول سازی او زودتر به نتیجه می‌رسد و بعد از ۴ سال درامد پایدار سالی ۱۰ میلیون تومان را برای او می‌سازد.

باز وقت او آزاد شده و شروع به ساختن ماشین پول سازی سوم می‌کند. این یکی هم بعد از ۴ سال درآمد پایدار سالی ۱۰ میلیون تومان می سازد.

خوب حالا نرخ تورم را همان ۱۵ درصد در سال و افزایش درامد سالی ۲۰ درصد را فرض کرده و محاسبه می‌کند. کسب و کار اول در طی ۱۶ سال برای او حدود ۱٫۵ میلیارد تومان پول درآورده است. کسب و کار دوم در ۱۳ سال برایش ۱٫۲ میلیارد و کسب  و کار سوم طی ۸ سال مبلغ ۸۰۰ میلیون تومان پول درآورده است.

بنابراین جمعا ۳٫۵ میلیارد تومان درامد داشته است. متاسفانه او باز هم نمی‌تواند در چهل سالگی باز نشسته شود ولی کاملا مشخص است که وضعیت بهتری نسبت به روش قبلی دارد.

مرور چند نکته

مثال فوق یک نمونه ساده برای نشان دادن تفاوت دو روش بود که می‌شود چند نکته را از آن فرا گرفت:

۱-  در روش راه اندازی کسب و کار اینترنتی خانگی درآمد حاصله  ۱٫۵ برابر بیشتر از روش متدوال بود.

۲-  در روش راه اندازی کسب و کار اینترنتی خانگی درآمد پایدار حاصل شده است و کمتر نیاز به حضور فرد دارد در حالی که روش متداول درآمد کاملا به شخص وابسته است.

۳-  به دلیل پایدار بودن درآمد و عدم وابستگی به فرد در کسب و کارهای اینترنتی خانگی امکان راه اندازی چندین منبع درآمد وجود دارد یعنی به جای داشتن یک آب جوی باریکه فرد می‌توند به مرور چندید آب جوی باریک داشته باشد و از به هم پیوستن آنها رودخانه ایجاد شود.

۴-  کسب  و کارهای خانگی اینترنتی ساده‌ترین راه ایجاد درآمد پایدار هستند ولی اصلا به معنای هزینه نکردن و زمان نگذاشتن نیست و فقط از راه‌های دیگری مانند راه اندازی یک کسب و کار فیزیکی، ملاک بودن و امثال آن ساده‌تر، سریع‌تر و هم هزینه‌تر هستند.

مهم‌ترین مرحله برای شروع هر کسب و کاری تعیین حوزه‌ای که می‌خواهید در آن فعالیت کنید، است.

حوزه کاری هر فرد بر اساس تخصص آن فرد تعیین می‌شود، یعنی بهتر است که فرد در زمینه‌ای که تخصص دارد کار کند تا موفق شود.

یکی از رمزهای موفقیت کسب و کار اینترنتی این است:

در یک حوزه مشخص فعالیت کنید و متخصص شوید آنگاه کسب و کار شما موفق خواهد شد.

به اطراف خود با دقت نگاه کنید.

کدام پزشکان درآمدهای میلیونی دارند و کدام پزشکان بیکارند؟

کدام رستوران‌ها پر از مشتری هستند و کدام یک پشه می‌پرانند؟

کدام خودروها گرانند و کدام ارزان؟

کدام کفش‌ها بهترین‌اند و کدام ….

هر جا که موفقیتی در کار می‌بینید صاحب آن، خبره است. متخصص است. حرفه ای است. پس اگر می‌خواهیم در کاسبی موفق شویم باید خبره باشیم. متخصص باشیم. حرفه‌ای.

در آن کار نباید بهتر از ما وجود داشته باشد.

خب آیا می‌شود در همه زمینه‌ها شماره یک شد!

فکر نمی‌کنم. تا حالا هم ندیدم. اگر مثال دارید بگو خوشحال می‌شوم.

در نتیجه باید یک حوزه مشخص را برای فعالیت و متخصص شدن انتخاب کرد.

تخصص چیست و متخصص کیست؟

–    فرهنگ لغت عمید، متخصص را کسی‌ که ‌در کاری ‌بخصوص‌ مهارت ‌و بصیرت ‌دارد یا  شخصی که در شغلی یا فنی تخصص دارد، تعریف کرده و  معنای تخصص را خاص‌گردیدن, به چیزی‌مخصوص‌شدن, ویژه‌کردن و مهارت می‌داند.

–    فرهنگ لغت آکسفورد متخصص (Expert) را فردی بسیار مطلع یا ماهر در یک حوزه خاص تعریف می‌کند و تخصص (Proficiency) را درجه بالایی از شایستگی و مهارت می‌داند.

–    فرهنگ وبستر هم متخصص را داشتن، دارابودن و ابراز کردن مهارت یا دانشی خاص که حاصل از آموزش یا تجربه باشد تعریف می‌کند و  تخصص را پیشرفت در دانش و یا مهارت می‌خواند.

چرا داشتن تخصص مهم است؟

–    متمایز شدن؛ با توجه به تعاریفی که گفته شد تخصص به معنای داشتن یک مهارت و دانش خاص است و متخصص کسی است که با کسب این مهارت یا دانش از دیگران متمایز می‌شود. بنابراین اولین مزیت متخصص شدن تمایز از دیگران است.

–    درک محیط؛ تخصص به غیر از متمایز شدن، باعث می‌گردد تا درک بهتری نسبت به موضوعات که در حوزه کسب و کارتان رخ می‌دهد داشته باشید. متخصص می‌تواند مواردی را ببیند که افراد دیگر نمی‌توانند آنها را مشاهده کنند. این توانایی باعث می‌شود که او محیط را بهتر تحلیل کرده و از فرصت‌های مناسب بهره برداری کند و از خطرات احتمالی دوری گزیند.

–    خلاقیت و نوآوری؛ آیا افراد می‌توانند در زمینه‌ای که دانش و مهارت ندارند ایده‌هایی نو و موثر ارائه کنند؟

تاریخ نشان داده است که احتمال چنین رخدادی تقریبا صفر است. کریستف‌کلمب ناخدایی ماهر و با تجربه بود، ماری کوری دانشمندی برجسته، پاستور پزشک و شیمی دانی حاذق، ابن سینا، رازی، ارسطو، مولوی و … همگی خبره‌ی کار خود بودند تا توانستند چنین خدمات ارزشمندی ارائه کنند.

ممکن بود یک دانشمند، فیلسوف یا کاشف دیگری کار آن‌ها را انجام دهد. ولی این که یک فرد عادی که هرگز حتی شنا هم نکرده بتواند یک ناوگان دریایی را هدایت کند تا مسیری کوتاه‌تر برای رسیدن به هندوستان کشف کند، کمی بعید به نظر می‌رسد.

با فرض این‌که کسی چنین توانایی داشته باشد، دیگران چنین فرصت و امکاناتی را در اختیار او قرار نمی‌دهند. شما باشید چنین می‌کنید؟

چگونه می‌توان متخصص شد؟

کسب تخصص یک فرآیند است که در طی زمان و با تلاش و هزینه به دست می‌آید. برای روشن‌تر شدن مطلب مثالی می‌زنم.

فرض کنید که آقا رضا می‌خواهد یک پیتزا فروشی راه بیاندازد. اگر هیچ تجربه‌ای در این زمینه نداشته باشد. حتی یک بار هم پیتزا نپخته باشد، احتمال موفقیت کسب و کار او را چقدر می‌دانید؟

خب آقا رضا این پست را خوانده و می‌داند که تخصص برای موفقیت در کسب و کارش حیاتی است برای همین می‌رود و در یک پیتزا فروشی به عنوان کارگر ساده مشغول به کار می‌شود. کار او تمیز کردن میزها است!

آقا رضا خیلی خوشحال است چون در هنگام تمیز کردن میزها می‌تواند حرف‌هایی که مشتریان با یکدیگر می‌زند را از نزدیک بشنود و خواسته و نظر آنها را درباره پتیزا فروشی بداند. نظراتی که حتی ممکن است به خود صاحب رستوران نزنند!

همچنین او یاد می‌گیرد که تمیز کردن هر میز چقدر زمان می‌خواهد و چطور باید یک میز را تمیز کرد. بنابراین بعدها که صاحب پیتزا فروشی خودش می‌شود، کارگری که میزها را پاک می‌کند نمی‌تواند سر او را کلاه بگذارند.

حالا احتمال موفقیت او را در راه اندازی یک پیتزا فروشی چقدر می‌دانید؟

آقا رضا چون با علاقه کار می‌کند بعد از مدتی به سمت پیاز خورد کن ارتقا یافته و در آشپزخانه مشغول می‌شود! بدین ترتیب یاد می‌گیرد که پیازها را چگونه باید خرد کرد. آیا همه پیازهای مورد نیاز هفته را یک باره آماده می‌کنند یا باید هر روز پیازهای همان روز را خرد کرد؟

الان احتمال موفقیت او چقدر است؟

آقا رضای ما پله‌های ترقی را باز هم بالا می‌رود و پیتزا‌زن می‌شود. یعنی درست کردن خمیر و ریختن مخلفات روی آن.

بعد او به عنوان پیتزا پز فعالیت می‌کند و با چند و چون کار با تنور آشنا می‌شود.

بعدها به سمت مسئول خرید و تدارکات درمی‌آید و یاد می‌گیرد که از کجا، چقدر، به چه قیمتی و چند وقت یک‌بار باید خرید کرد، چگونه با فروشنده‌ها تسویه حساب می‌شود و …

حالا احتمال موفقیت او را در راه اندازی یک پیتزا فروشی چقدر می‌دانید؟

بالاخره او که توانسته است همه کارها را به خوبی انجام دهد و امانت داری خود را اثبات کند، بعد از سه سال به عنوان صندوقدار کار می‌کند و بدین ترتیب از تعداد سفارشات و سود و …. نیز مطلع می‌گردد.

او در این مدت علاوه بر کار در پیتزا فروشی، شب‌ها درس خوانده و سال آخر کارشناسی مدیریت است.

همزمان در زمینه تغذیه سالم مطالعه می‌کند.

و بر روی اینترنت به بررسی انواع پیتزاهایی که درسایر کشورها طبخ می‌شود مشغول است.

همین طور که می‌بینیم به میزانی که سطح دانش او ارتقا می‌یابد و مهارت‌های مرتبط بیشتری را فرا می‌گیرد او خاص‌تر می‌گردد و احتمال موفقیت راه اندازی کسب و کارش بیشتر.

منابع کسب تخصص کدامند؟

به طور خلاصه چهار منبع مهم در کسب تخصص عبارتند از:

–         تحصیلات رسمی (دانشگاه، دوره‌های‌آموزشی، مطالعه کتاب و مقاله و …)

–         افراد خبره (مشاوره، مراوده  و شاگردی سایر متخصصین)

–    انجمن‌های حرفه‌ای و رسمی (شرکت و عضویت در کنفرانس‌ها، گردهمایی‌ها، سمینارها و …. مرتبط با حوزه فعالیت)

– تجربه عملی و کار اجرایی

کسب و کارهای خانگی چیز تازه ای نیستند. به زبان ساده به هر نوع کاسبی که در محل سکونت شخصی و با استفاده از امکانات منزل انجام شود کسب و کار خانگی گفته می شود.

طبق همین تعریف هر کسب و کار اینترنتی که در منزل و با امکانات شخصی انجام شود یک کسب و کار خانگی اینترنتی یا کسب و کار اینترنتی خانگی است.

پس هر فعالیت اقتصادی که درخانه و از طریق اینترنت انجام شود را می توان به نوعی کسب و کار خانگی اینترنتی تلقی کرد. این فعالیت اقتصادی می تواند فروش محصولات خود یا دیگران، مشاوره، آموزش، بازاریابی یا هر نوع خدمت دیگر باشد.

این یک نوع کاسب و کار اینترنتی است که تفاوت عمده آن در محل و تجهیزات کاسبی  است.

طبیعتا اندازه این نوع از کسب و کار نیز کوچک و محدود به ۱ تا ۵ نفر است و اگر بزرگتر شوند معمولا از خانه خارج شده تبدیل به یک شرکت مستقل می گردند. کسب و کار خانگی نقطه شروع بسیاری از  کسب و کارهای بزرگی مانند شرکت اپل، بسکین رابینز، آیس پک، فیس بوک و غیره بوده است.

نکته ای که باید درباره کسب و کارهای خانگی به آن توجه کرد جدا کردن فعالیت های خانه از کسب و کار است. باید بتوانیم زمان ها و محل مشخصی برای کاسب و کار خود تعیین کنیم و در ان زمان و محل فقط به کسب و کار بپردازیم در غیر این صورت هم کاسبی و هم زندگی ما دچار مشکل می شود.

بسیاری از کسب و کارهای خانگی در پارگینک، انباری، حیاط خلوت، زیر زمین و امثال آن شروع شده اند. مهم این است که بتوانید یک محل مستقل را در منزل بیابید و به کسب و کار خانگی خود اختصاص دهید.

نکته دوم این که باید بتوانیم به طرقی کسب و کار خود را در نظر مشتری حرفه ای جلوه دهیم. دقت کنید ما دفتر رسمی نداریم که محیط آن مشتری را تحت تاثیر قرار دهد. برای ایجاد ذهنیت مثبت، داشتن یک خط تلفن جدا که فقط افراد مشخصی به ان پاسخ می دهند، پیغام گیر، تهیه کارت ویزیت، داشتن دستگاه فکس، باز کردن یک حساب بانکی، تبلیغات در نشریات می تواند تا حدی کمک کننده باشد. حتی می توانید شرکت را با آدرس محل سکونت خود ثبت کنید و شماره ثبت شرکت را در سایت قرار دهید.

البته لازم نیست همه این امکانات  را از روز اول تهیه کنیم (به خصوص ثبت شرکت چون تبعات دارد، اصلا توصیه نمی شود)  بلکه مهم است که به این مسله بیاندیشیم و متناسب با رشد کسب و کار اقدام به ایجاد وجه برای کاسبی خود کنیم.

در پایان شایان ذکر است که می دانیم کسب و کارهایی اینترنتی مانند گوگل دارای دفاتر متعدد، قوانین و مقررات رسمی، محیط کار مشخص و امثال آن هستند بنابر این انچه به عنوان مزایای کسب و کارهای اینترنی و معایب آنها گفته شد در واقع مزایا و معایب کسب و کارهای اینترنتی خانگی است.