دعای گشایش روزی در آخرین جمعه ماه رمضان,دعای افزایش روزی در آخرین جمعه ماه رمضان,دعای زیاد شدن روزی در ماه رمضان,دعای رزق و روزی زیاد در ماه رمضان

دعای رزق و روزی آخرین جمعه آخر ماه رمضان برای گشایش رزق و روزی

اعمال جمعه‌ی آخر ماه رمضان

*هر کس در جمعه‌ی آخر ماه رمضان این کلمات را به این شکل بنویسد و در کیسه یا کیف پول بگذارد ، آن کیسه از درهم و دینار خالی نگردد – با تشکر از میس‌طلبه‌بلاگ که قبلا انجام داده بود، به من هم یاد داد – طرز نوشتن‌ش با عکس مشخص میشه.

آیات این است:

بالا: ان تقرضو الله قرضا حسنا

چپ: یضاعف لکم و یغفر لکم

پایین: و الله شکور حلیم عالم

راست: الغیب و الشهادة و العزیز الحکیم

هر کس آیه‌ی اَن تَقرضو الله قَرضاً حَسَناً در آخر سوره‌ی تغابن را به این صورت بنویسد و در کیف پول بگذارد برکت یابد و هر قدر خرج کند، کیف از پول خالی نشود:

اَن تقرضو الله قَرضَاً حَسَنَا ًیُضاعَفه ُلَکُم وَ یَغفِر لَکُم وَلله شَکورٌ حَلیم

و در جمعه‌ی آخر ماه مبارک رمضان، این آیه را بنویسد و در جیب پول گذارد. هرگز جیب او از پول خالی نماند:

وَ لَقَد مَکَنّکُم فیِ الاَرض وَ جَعلنا لَکُم فیها مَعایِش قَلیلاً ما تَشکُرُون (آیه‌ی ۱۰ سوره اعراف)

هر کس با ایمان این آیه را با نیت خالص و توجه به خدا و معنی آن، در روز جمعه بعد از آن که مردم از نماز جمعه فارغ شوند بنویسد و در منزل خود یا دکان خود بیاویزد روزی بر وی فراخ گردد و برکت و خیر بسیار در مال و ثروت و کاسبی اش ایجاد شود و در تجارت سود بسیار بیند و صاحب خانه شود …

خواص آیات قران کریم ص 61

وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ ۗ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ

ترجمه آیه :

و همانا ما شما (فرزندان آدم) را در زمین تمکین و اقتدار بخشیدیم و در آن بر شما معاش و روزی مقرر داشتیم، لیکن اندک شکر نعمتهای خدای را به جا می‌آرید.

معانی کلمات آیه :

مكناكم: تمكين: قدرت و امكان دادن. «مكناكم» امكان و قدرت داديم به شما.

معايش: وسائل زندگى. مفرد آن معيشت است.

آن گاهى مصدر است به معنى زندگى مثل «معيشة ضنكا»، و گاهى اسم است به معنى وسيله زندگى مثل خوراك و پوشاك.

پیام های آیه :

1- يادآورى و توجّه به نعمت‌هاى الهى، زمينه‌ى شكوفايى معرفت و محبّت و تسليم خدا شدن است. «وَ لَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ»

2- حقّ بهره‌گيرى از امكانات زمين، براى همه‌ى انسان‌هاست ومخصوص گروه خاصّى نيست. «مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ»

3- آفرينش زمين و شرايط آن (از نظر گردش، حرارت، نور، جذب و دفع آبها و گياهان، قبول فضولات و تحويل سبزى‌ها و ميوه‌ها و …) به گونه‌اى است كه انسان مى‌تواند در آن نيازمندى‌هاى خود را برطرف كند. «مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ»

4- قوانين حاكم بر طبيعت، به نوعى است كه انسان مى‌تواند بر آن سلطه داشته باشد و آن را در اختيار بگيرد. اگر خداوند آن را رام نمى‌ساخت، بشر به‌ تنهايى قدرت مهار كردن و بهره گيرى از آن را نداشت. «مَكَّنَّاكُمْ»

5- زمين، در اختيار و مسخّر انسان قرار داده شده تا به رشد و كمال برسد و معيشت خود را تأمين كند. مَكَّنَّاكُمْ‌ … سعدى مى‌گويد:

ابر و باد و مه خورشيد و فلك در كارند

تا تو نانى به كف آرى و به غفلت نخورى‌

6- نعمت‌ها بايد زمينه‌ساز شكر باشد، نه عامل غفلت و عيّاشى. «تَشْكُرُونَ»

7- انسان ناسپاس است و قرآن، مكرّر از كم‌سپاسى مردم و غفلت و بى‌ايمانى غالب آنان سخن گفته است. «قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ»